แปลกจังนะ
นายเคยสังเกตไหมว่า คิ้วของกัปตันครันช์
ดันขึ้นไปอยู่ที่หมวกเขา
นั่นน่ะเหรอแปลก
โจอี้ เขาเป็นกัปตันแห่งซีเรียล มา 40 ปีแล้วนะ
อะไร
ช้อนไง
นายเลียช้อนแล้วเก็บที่เดิม
นายเลียแล้วเก็บที่เดิม
ใช่ แล้วไง
ไม่เห็นเหรอว่าน่ารังเกียจแค่ไหน
เหมือนนายมาใช้แปรงสีฟันฉันเลย
นายใช้แปรงสีฟันฉันเหรอ
ก็...
ก็ฉันใช้อันสีแดง ไปเขี่ยของที่อุดท่อระบายน้ำแล้วนี่
แปรงสีแดงมันของฉันนะ
พระเจ้า
น้ำลด ตอผุดขึ้นมาเต็มไปหมด
นี่
ทำไมเราใช้ แปรงสีฟันอันเดียวกันไม่ได้
แต่ใช้สบู่ก้อนเดียวกันได้
เพราะสบู่คือสบู่
มันสะอาดด้วยตัวมันเอง
ก็ได้ งั้นคราวหน้าตอนนายอาบน้ำ
คิดถึงอวัยวะสุดท้ายที่ฉันล้าง กับอวัยวะแรกที่นายล้างก็แล้วกัน
ไง
- ไง - ไง
ดูพวกนายแต่งตัวสิ
เนื่องในโอกาสอะไรเหรอ
จำผู้ชายในละครฉัน ที่นอนโคม่าอยู่ได้ไหม
เขาชวนเราไปทานมื้อสายกัน
ไง ฉันพร้อมเมื่อเธอพร้อม
โอเคจ้ะ
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกเธอจะสักกันจริงๆ
ขอโทษนะ พวกเธอจะไปสักเหรอ
ใช่ แต่นายบอกรอสส์ไม่ได้นะ เพราะฉันอยากเซอร์ไพรส์เขา
น่าตื่นเต้นจังนะ
จะสักรูปอะไรกันล่ะ
ฉันจะสักรูปดอกลิลลี่
ให้แม่ฉัน เพราะแม่ฉันชื่อลิลลี่
โชคดีจังนะ
ถ้าแม่เธอชื่อ รอยด่างยักษ์น่าเกลียดล่ะ
แล้วจะสักที่ไหนกันเหรอ
ฉันตั้งใจว่าตรงหัวไหล่
อะไรเหรอ
อะไรอยู่ตรงไหล่เธอ
ฝังชิปน่ะ
รอยสัก ฉันจะไปสัก
สักเหรอ
ทำไมล่ะ ทำไมเธอถึงอยากทำแบบนั้น
- สวัสดี - สวัสดี
นี่ ไม่คิดว่ามันเท่หรอกเหรอ
ไม่ โทษที ฉันว่าไม่
ทำไมต้องจ้างคนมาทำให้ร่างกายเรา เป็นแผลเป็นตลอดชีวิตด้วย
แล้วถ้ามันออกมาดูไม่ดีล่ะ ฟีบส์
มันเหมือนกับ ไม่รู้สิ มีทรงผมแย่ๆ ตลอดเวลาล่ะมั้ง
ทำไมทุกคนจ้องฉันล่ะ
รอสส์ มาเขียนการ์ดวันเกิดให้พ่อด้วย
ริชาร์ดใกล้จะถึงแล้ว
ริชาร์ดจะไปงานเลี้ยงด้วยสินะ
ก็เขาเป็นเพื่อนสนิทพ่อแม่ฉันนี่ เขาก็ต้องไปสิ
แล้ววันนี้จะเป็นวันที่เธอบอกพ่อแม่ เรื่องที่พวกเธอคบกันใช่ไหม
ใช่สิ
วันเกิดพ่อทั้งที กะจะให้ เส้นเลือดในสมองแตกตายสักหน่อย
ไม่นะ ฉันว่าเธอควรบอกพวกเขา
ไม่ล่ะ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเขาจริงจังกับฉันแค่ไหน
ฉันจะไม่บอกอะไรพ่อแม่จนกว่าจะรู้
ไม่รู้สิ ฉันว่าพ่อแม่ไม่ว่าอะไรหรอก
จำได้ไหม ตอนเธออายุเก้าขวบ และริชาร์ดอายุ 30 พ่อเคยพูดว่า
"พระเจ้า ฉันอยากให้พวกเขาคบกันจัง"
เอาล่ะ เข้าไปกันไหม
โอเค เดี๋ยวๆ
รู้อะไรไหม
รอสส์ สลับที่กันเถอะ พี่อยู่ตรงกลาง
โอเค
ไม่ รู้ไหม ทำแบบนี้เหมือน เราพยายามจะปกปิดอะไรสักอย่าง
มอนิก้าๆ
ถึงเธอจะขี่เขาเข้าไป พ่อแม่ก็ไม่เชื่อหรอก
เรามาแล้ว
- ว่าไง เด็กๆ ไงจ๊ะ ลูกรัก - ลูกๆ
- สุขสันต์วันเกิดค่ะ พ่อ - ขอบใจนะ
สวัสดีครับ แม่
สุขสันต์วันเกิด
แล้วลูกๆ ขอบคุณคุณหมอเบิร์ก ที่ให้ติดรถมาด้วยหรือยัง
จริงๆ แล้วนะแม่ ผมว่า มอนิก้าขอบคุณเผื่อเราทั้งคู่แล้ว
แล้วพวกเด็กๆ นั่งรถไฟมากันเหรอ
เปล่า ริชาร์ด เบิร์กขับรถมาส่งน่ะ
พูดถึงริชาร์ด
ฉันได้ยินว่าเขากำลัง กินหญ้าอ่อนอายุ 20 อยู่ในเมือง
เหน็บกินนิ้วน่ะค่ะ
พระเจ้า ขอโทษนะคะ
มานี่ หนูทำเองค่ะแม่
แล้วนี่ ริชาร์ดเลี้ยงต้อยเหรอเนี่ย
เรายังคุยเรื่องนี้อยู่เหรอ
แค่นี้ก็รู้ว่าแม่นั่นต้อง ไอคิวต่ำเท่าผ้าเช็ดปาก
หล่อนอาจจะไม่ได้สวยเลยก็ได้
แค่เอ๊าะพอที่หลายๆ อย่าง ยังเต่งตึงชูชันอยู่
ที่นี่เหลือเชื่อเลยใช่ไหม
ฉันรู้ นี่เป็นห้องพักที่เยี่ยมเลย
ฉันเพิ่งไปเข้าห้องน้ำมา มันมีกระจกอยู่ทั้งสองฝั่งของนายเลย
ฉะนั้นตอนนายอยู่ในนั้น
มันเหมือนนายยืนฉี่กับคนอีกเป็นสิบๆ
นั่นฝันเป็นจริงของฉันเลยนะ
ไม่ จริงๆ นะ
ไง
ไง เรากำลังคุยกันว่า อพาร์ตเมนต์นายเจ๋งมาก เพื่อน
ขอบใจ นายอยากได้ไหม
ใช่ ฉันจะย้ายไปที่ที่ใหญ่กว่านี้
นายควรย้ายมาอยู่ที่นี่นะ
แหงล่ะ นายเห็นภาพฉันมาอยู่ที่แบบนี้ไหม
ทำไมจะไม่ล่ะ
นายเกลียดวิวสวนสาธารณะ กับเพดานสูงๆ เหรอ
มาสิ ฉันจะพาไปดูห้องครัว
ไม่เป็นไร พวก ฉันเห็นห้องครัวมาห้องหนึ่งเมื่อเช้า
ในทีวี
หยุดพูดเถอะ โอเค
เร็วเถอะ บอกเรามา
ใช่ เธออายุ 20 จริงไหม
ฉันไม่บอกอะไรพวกนายทั้งนั้น
ไม่เอาน่า ริช นี่วันเกิดฉันนะ
ให้ฉันได้ใช้ชีวิตผ่านนายเถอะ
พ่อ พ่อไม่อยากทำแบบนั้นหรอก
เล่าวิกฤตชีวิตวัยกลางคน ให้เพื่อนฟังหน่อยไม่ได้เหรอ
แจ็ก ปล่อยมันไปได้ไหม
ฟังนะ ฉันรู้ว่านายต้องเจออะไร ตอนฉันย่างเข้า 50 ฉันซื้อรถปอร์เช่
ส่วนนายไปคว้ารถซิ่งของตัวเอง
พวกนาย พูดจริงนะ มันไม่ใช่แบบนั้น
บอกอะไรให้นะ
บางที สักสุดสัปดาห์หนึ่ง นายมายืมรถฉันและฉันยืม...
พ่อ ผมขอล่ะ อย่าพูดจนจบประโยคนะ
อะไร พ่อพูดเล่น
ก็รู้นี่ ฉันไม่ยอมให้เขาแตะรถปอร์เช่ฉันหรอก
(แหล่งสักชื่อดังของโลก โดยช่างผู้เชี่ยวชาญ)
โอเค เรช
ดอกลิลลี่แบบไหนดี
ดอกนี้หรือดอกนั้น
- คือฉัน... - ฉันชอบลิลลี่ดอกนี้
มันดูเปิดกว้างกว่า เหมือนแม่ฉัน
แม่มีจิตวิญญาณที่เปิดกว้าง เป็นผู้ให้
เจ้าไก่ฟ็อกฮอร์น เลกฮอร์นนี่
โอเค สาวผมบลอนด์ เธอไปห้องหมายเลขสอง
ส่วนสาวผมไม่ค่อยบลอนด์ เธอมากับฉัน
โอเค
ไปกันเลย
เธอไม่ไปเหรอ
อือ
อะไร เพราะที่รอสส์พูดน่ะเหรอ
เปล่า
ก็ ใช่ อาจใช่
ไม่อยากเชื่อเลย
ความสัมพันธ์พวกเธอจะเป็นแบบนี้เหรอ
รอสส์เท่ากับบอส
แบบว่า...
ไม่เอาน่า นี่อะไร ปี 1922 เหรอ
ปี 1922 มีอะไรเหรอ
ก็แค่ เธอก็รู้ นานมากๆ แล้ว
ก็สมัยที่ผู้ชายชอบบอก ให้ผู้หญิงทำนั่นนี่ตลอดไง
แล้วก็มีเรียกร้องสิทธิเลือกตั้ง ซึ่งเป็นเรื่องดี
แต่ฟังดูแย่
เธออยากจะสักไหม
อยากสิ
มันแค่ว่ารอสส์...
โอเค นี่ๆ
แฟนเธอเป็นเจ้านายเธอหรือเปล่า
เปล่า
โอเค ใครเป็นเจ้านายเธอ
เธอเหรอ
ไม่ใช่
เธอเป็นเจ้านายตัวเธอเอง
ทีนี้ก็ย้ายก้นเข้าไป แล้วไปสักรูปหัวใจที่สะโพกนั่นซะ
- ไปสิ - โอเค
ไงคะ
คุณเป็นยังไงบ้าง
ฉันเป็นหญ้าอ่อน
จริงเหรอ ผมเป็นวีรบุรุษ
ยากเป็นบ้าเลย
ใช่ ผมรู้ ผมก็เกลียดแบบนี้
ฟังนะ บางทีเราควรบอกพวกเขาไป
บางทีเราควรบอกพ่อแม่คุณก่อน
พ่อแม่ผมตายหมดแล้ว
พระเจ้า คุณโชคดีจัง
ไม่ๆ ฉันหมายถึง...
- คุณรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร - ผมรู้ๆ
อดทนไว้นะ โอเคไหม
โอเค ผมจะออกไปก่อนนะโอเคไหม
- ค่ะ - โอเค เจอกัน
ไปล่ะนะ
จูดี้
กำลังจะเข้าห้องน้ำ
ดีแล้วล่ะ
ขอบใจ ริชาร์ด ฉันขอบคุณที่สนับสนุน
ที่รัก
ที่รัก เห็นไม้เบสบอล ฮาร์มอน คิลเลอบรูว์ของผมไหม
บ็อบไม่เชื่อว่าผมมี
ฉันไม่เห็นเลย
คุณรู้ไหมว่าริชาร์ด เคี้ยวหญ้าอ่อนอยู่ในเมือง
ผมรู้ เขาเหมือนเป็นคนใหม่เลย
อย่างกับฉากในหนังเรื่อง โคคูน สื่อชีวิตแน่ะ
ฉันแค่ไม่เคยนึกภาพ ริชาร์ดคั่วกับสาวเริงเมือง
เหมือนว่าเขาบอกจอห์นนี่ ชาพีโร่ ว่าหล่อนเป็นสาวที่ยอดมาก
อันที่จริงแล้วเขาบอกจอห์นนี่ว่า เขาคิดว่าเขากำลังหลงรักหล่อน
- จริงเหรอ - ผมบอกเลย
ผมไม่เคยเห็นเขามีความสุขขนาดนี้
แล้วนี่ แจ็ก...
คุณเคยคิดอยากเปลี่ยนใจจากฉัน ไปหาสาวที่เด็กกว่าไหม
ไม่มีทาง
กับคุณ ผมเหมือนได้ สาวอายุ 25 มาสองคน
แจ็ก พอเถอะ
เอาเถอะน่า
นี่วันเกิดผมนะ
หยุดพูดเรื่องนี้ได้ไหม
ฉันไม่ได้สนใจ อพาร์ตเมนต์หมอนั่นสักหน่อย
ขอเถอะ
ฉันเห็นสายตาที่นายมองคิ้วบัวเขา
นายอยากได้
ฉันจะอยากได้อพาร์ตเมนต์เพิ่มไปทำไม
ฉันมีอพาร์ตเมนต์ที่ฉันรักอยู่แล้ว
แค่พูดว่ารักออกมาสักครั้ง นานๆ ทีก็ไม่ตายนี่
ก็ได้
นายอยากให้พูดความจริงเหรอ
ฉันก็คิดๆ อยู่
- อะไรนะ - ฉันขอโทษ
ฉันอายุ 28 แล้ว
ฉันไม่เคยอยู่คนเดียว
และตอนนี้ ฉันก็อยู่ในจุดที่มีเงินมากพอ
โดยไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนร่วมห้อง อีกต่อไปแล้ว
ฉันก็ไม่จำเป็นต้องมี เพื่อนร่วมห้องเหมือนกัน เข้าใจไหม
ฉันมีเงินพอจะเช่าที่นี่คนเดียวได้
แต่ฉันอาจต้องพาใครสักคน เข้ามาเลียช้อนส้อมอาทิตย์ละครั้ง
นายจะหงุดหงิดไปทำไมนักหนา
เราไม่ได้ตกลง จะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิตสักหน่อย
เราไม่ใช่เบิร์ตกับเออร์นี่นะ
นี่ รู้อะไรไหม
ถ้านายรู้สึกแบบนั้นจริง
นายก็ควรย้ายเข้าอพาร์ตเมนต์นั่น
- ฉันก็รู้สึกแบบนั้น - งั้นบางทีนายก็น่าย้ายไปเลย
งั้นบางทีฉันอาจย้ายไปจริง
- ฉันไม่ว่าอะไรนี่ - เยี่ยม
เผื่อนายจะได้ใช้เวลา กับเพื่อนจริงๆ ของนายมากขึ้น
พวกช้อนไง
ฉันไปเอาเครื่องดื่มให้ใครได้บ้าง
เกือบได้เวลาเป่าเค้กแล้วนี่
มอน
มอน เธอโอเคไหม
พี่จำวิดีโอของพ่อแม่ที่ฉันเจอได้ไหม
ได้
ฉันเพิ่งได้ดูหนังสดมา
ไงคะ
อะไรเหรอ
ไม่มีอะไร ฉันแค่ได้ยินอะไรดีๆ เรื่องคุณมา
เหรอ
ริชาร์ด
ลูกชายคุณไม่ได้คบกับใครใช่ไหม
เท่าที่รู้ก็ไม่นะ
คือฉันกำลังคิดว่า
ทำไมไม่ให้เขาโทรหามอนิก้าล่ะ
นั่น...
เป็นความคิดที่น่าสน
จริงๆ แล้ว
หนูกำลังดูใจกับใครคนหนึ่งอยู่ค่ะ
เธอไม่เคยบอกอะไรเราเลย
รอสส์ ลูกรู้ไหมว่ามอนิก้าคบใครอยู่
แม่ มีคนมากมายในชีวิตผม
บางคนก็มีแฟน บางคนก็ไม่มี
นั่นแก้วคริสตัลหรือเปล่า
แล้วหนุ่มลึกลับนั่นใครล่ะ
เขาเป็นหมอค่ะ
หมอจริงๆ น่ะเหรอ
ไม่ เป็นหมอรักษาเนื้อ
แน่นอนสิคะ เขาเป็นหมอจริงๆ
และเขาหล่อมาก
และเขาเป็นคนน่ารัก และหนูรู้ว่าแม่ต้องชอบเขา
นั่นวิเศษมาก...
ฉัน...
แม่ ไม่เป็นไรค่ะ
จริงๆ นะ จูดี้
แจ็ก
เข้ามาในนี้สักเดี๋ยวได้ไหม
เดี๋ยวนี้เลย
ผมเจอแล้ว
ผมขอนะพ่อ
ดูเหมือนว่าลูกสาวคุณ กับริชาร์ดจะกำลังคบกันอยู่
เป็นไปไม่ได้
เขากินหญ้าอ่อนอยู่ในเมืองนี่
พ่อ หนูนี่แหละหญ้าอ่อน
ลูกคือหญ้าอ่อนเหรอ
เธอไม่ใช่หญ้าอ่อนนะ
เอาล่ะ ฟังนะคะ ทุกคน
นี่เป็นความสัมพันธ์ ที่ดีที่สุดของหนู...
ขอเถอะ ความสัมพันธ์เหรอ
ใช่ค่ะ ความสัมพันธ์
จะบอกให้รู้นะคะ หนูหลงผู้ชายคนนี้เอามากๆ
จริงเหรอ
จริงค่ะ
ฉันควรจะยืนอยู่นี่ และฟังเรื่องนี้ในวันเกิดตัวเองเหรอ
พ่อคะ
พ่อคะ นี่เป็นเรื่องดีสำหรับหนูนะ รู้ไหม
และพ่อก็พูดเองว่าพ่อ ไม่เคยเห็นริชาร์ดมีความสุขขนาดนี้
พ่อพูดตอนไหน
ในห้องน้ำชั้นบน ก่อนที่พ่อจะจับก้นแม่ไงคะ
- แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู
- แฮปปี้เบิร์ทเดย์แด่แจ็กที่รัก - แฮปปี้เบิร์ทเดย์แด่แจ็กที่รัก
- แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู
ดูดีมากเลย
ฉันรักเลยล่ะ
ฉันรู้ ฉันก็ชอบมาก
ฟีบี้ ฉันดีใจจังที่เธอบังคับฉันสัก
โอเค ให้ฉันดูของเธอบ้าง
โอเค ขอฉันดูของเธออีกรอบ
ฟีบี้ เราเพิ่งดูของฉันไป ให้ฉันดูของเธอบ้างสิ
โอเค
ไม่นะ
มันหายไปแล้ว แปลกจังเลย
ฉันไม่รู้ว่าหายไปไหน หายไปได้ยังไง
เธอไม่ได้สักเหรอ
เปล่า
ทำไมเธอไม่สักล่ะ
ฉันขอโทษๆ
ฟีบี้ เธอทำแบบนี้กับฉันได้ไง
นี่มันความคิดเธอนะ
ฉันรู้ๆ
และฉันก็ตั้งใจจะสัก แต่แล้ว เขาก็เข้ามาพร้อมกับเข็มนั่น
แล้วเธอรู้ไหมว่าการสักต้องใช้เข็ม
จริงเหรอ ไม่บอกไม่รู้นะ
เพราะของฉันสักโดยการให้ลูกแมวมาเลีย
- ไง - ไง
นี่ ฟังนะ ฉันขอโทษเรื่อง...
- ใช่ ฉันก็ด้วย ใช่ - ฉันรู้
- ใช่ - ใช่
แล้ว เราต้องกอดกันไหม หรือ...
- ไม่ เราโอเคแล้ว - ใช่ ฉันหมายถึง...
ฉันมีอะไรให้นาย
ช้อนพลาสติก
เยี่ยม
เลียเลย เพื่อนเอ๋ย
ช้อนพวกนี้เข้ากับห้องใหม่ฉันแน่ ก็จนกว่าฉันจะซื้อช้อนจริงน่ะนะ
อะไรนะ
ฉันใช้พวกนี้ไปตลอดไม่ได้นี่ ยอมรับเถอะ
มันไม่ดีต่อสิ่งแวดล้อม
ไม่ๆ ฉันหมายถึง อะไร...
เรื่องห้องใหม่นายมันอะไรกัน
ฉันจะย้ายออกเหมือนที่เราคุยกัน
ฉันไม่นึกว่านายจะเอาจริง
รู้ไหม ฉันนึกว่าเราแค่ทะเลาะกันเฉยๆ
ก็เราทะเลาะกัน
เพราะเรื่องจริงจังนี่ จำได้ไหม
เรื่องที่ฉันไม่เคยอยู่คนเดียว หรืออะไรนั่น
ฉันแค่คิดว่ามันน่าจะดีกับฉัน รู้ไหม ช่วยให้ฉันโตขึ้น หรือ...
อะไรก็ช่างเถอะ
นั่นไงล่ะ
นี่ นายโอเคกับเรื่องนี้ไหม แบบว่า...
ฉันไม่อยากให้นายรู้สึกเหมือนถูกทิ้ง
ไม่หรอก ฉันไม่เคยรู้สึก ถูกไม่ทิ้งขนาดนี้มาก่อน
ฉันไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันก็เปลี่ยน
ห้องนอนนายให้เป็นห้องเล่นเกม อะไรทำนองนั้น
เอาโต๊ะฟุตบอลไปไว้ในนั้น
ทำไมนายถึงจะได้โต๊ะฟุตบอลไปล่ะ
ฉันออกเงินครึ่งหนึ่งนะ
ใช่
และ...
ฉันออกเงินอีกครึ่งไง
ก็ได้ บอกอะไรให้
ฉันจะเล่นเอาโต๊ะจากนาย
ก็ได้ มาเลย
ฉันปลีกเวลาสองนาทีมาเตะตูดนายได้
นักกีฬาน้อยๆ ของนายจะโดนล่าแต้ม มากกว่าพี่สาวน้องสาวนายแน่
พี่น้องคนไหน
คุณเสียใจไหมที่ฉันบอกพวกเขา
ไม่เลย
พ่อคุณกับผม ไม่ได้ออกไปวิ่งกันมานานมากแล้ว
เธอได้สักไหม ขอดูหน่อย
- รอสส์อยู่ไหม - ไม่ เขาออกไปซื้อพิซซ่า
- โอเค เร็วๆ นะ - โอเค
เยี่ยมเลย
มีรสนิยมมาก
ใช่ ฉันรู้ค่ะ
อยากเห็นของฉันไหมๆ
อยาก
อะไร เธอไม่ได้สักด้วยซ้ำ
โอเค แล้วนี่คืออะไรล่ะ
เรามองอะไรกันอยู่เหรอ
กระสีฟ้าๆ นั่นเหรอ
โอเค นั่นรอยสักฉันนะ
นั่นไม่ใช่รอยสักสักหน่อย นั่นมันไม่ใช่อะไรเลย
ฉันลากเธอไปนั่งเก้าอี้สักจนได้
เขายังไม่ทันจะเอาเข็มแตะเธอ
เธอก็กระโดดร้องลั่น จบแค่นั้น
โอเค สวัสดีจ้ะ
บอกให้รู้ไว้นะ นี่ตรงตามที่ฉันอยากได้เป๊ะ
นี่คือรอยสักรูปโลก มองจากที่แสนไกล
เหมือนกับที่แม่ฉัน มองเห็นฉันจากสวรรค์
ไร้สาระเป็นบ้า
มันก็แค่จุด
แม่เธอบนสวรรค์พูดเลยว่า "ดอกลิลลี่ฉันไปไหนล่ะ ยัยขี้ขลาด"
โอเคไหม ฟีบี้ นั่นไม่ใช่รอยสัก
นี่ต่างหากรอยสัก
เธอไปสักมาเหรอ
ก็อาจจะ
แต่อันเล็กนิดเดียว ฟีบี้สักโลกมาทั้งใบเลย
ขอดูหน่อยสิ
เป็นไง
คือ มันดู...
เซ็กซี่มาก
ฉันไม่คิดว่ามันจะเซ็กซี่ แต่...
โอ้โฮเฮ้ย
จริงเหรอ
ใช่ แล้ว...
มันเจ็บไหม เธอทำอะไรๆ ได้ไหม
น่าจะได้นะ
นี่ เหลือพิซซ่าไว้ให้เราด้วยนะ
เอาบอลออกจากมุมสิ
ส่งไปๆ
หยุดพูดกับนักกีฬานายสักที
เยี่ยม
โต๊ะเป็นของฉันแล้ว
ยินดีด้วยนะ
นี่ พวกเธอจะไปเยี่ยมฉันใช่ไหม
ใช่ นายมีทีวีเครื่องใหญ่นี่
เราจะไปเยี่ยมตลอดเลย
ยกเว้นตอนที่เราอยู่ที่นี่
ฉันรู้นายแค่ย้ายไปตอนบนของเมือง แต่ฉันต้องคิดถึงนายมากแน่
ฉันรู้ อยู่ๆ นายก็ไม่อยู่ ที่ห้องตรงข้ามกันแล้วได้ไง
ใช่ ใครจะมาขโมยของกินเราจนหมด และทำสายโทรศัพท์เราพันกัน และ...
นั่นใช่เสื้อชั้นในฉันไหม
นายเอาเสื้อในฉันไปทำบ้าอะไรน่ะ
ไม่ๆ ไม่ใช่แบบที่เธอคิดนะ
พวกเราเคย แบบว่า เอาไว้ดีดลูกโป่งน้ำจากดาดฟ้า
จำได้ไหม เด็กมัธยมต้นพวกนั้น
ดีดของพวกเขาข้ามถนนยังไม่ได้เลย
เออ ฉันจำได้
นี่ เอาของที่เหลือลงไปที่รถเถอะ
โอเค
ขอบใจ
แล้ว...
นายอยากให้ฉัน...
ช่วยยกโต๊ะฟุตบอลไหม
ไม่ล่ะ
นายเก็บไว้เถอะ
นายต้องฝึกอีกเยอะ
ขอบใจ
งั้นก็...
ฉันว่าคงแค่นี้ล่ะนะ
ใช่ ถูกต้อง ใช่
- ฉันก็ว่างั้น - ใช่
ฟังนะ...
ฉันไม่รู้ว่าจะได้เจอนายอีกเมื่อไหร่
ฉันเดาว่าคงคืนนี้ที่ร้านกาแฟล่ะมั้ง
ก็ถูก ใช่ โอเค
ดูแลตัวเองนะ
ได้
คำบรรยายโดย ณัฐนิช สุนทรสุข